Na nowej płycie Umberto Tozzi „Superstar” jest wszystko to, co artysta zdążył nam zaprezentować przez ponad trzydzieści lat swojej twórczości. Ja osobiście doszukuję się przez ten fakt samych plusów, bowiem cóż lepszego może być od zainwestowania w płytę dobrej marki, świetnej jakości a zarazem niekończącej się świeżości.

Płyta jest połączeniem starych piosenek w nowej aranżacji oraz nowych utworów, niektóre dalej w mocnych rockowych brzmieniach do jakich przyzwyczaił nas Umberto.

Dźwięki, które potrafi z siebie wydobyć wprawiłyby w zakłopotanie nie jednego piosenkarza, nie tylko na włoskim rynku muzycznym. Na albumie znalazło się aż 17 piosenek, które balansując między rockiem czy popem, okraszone są niezwykle poetyckimi tekstami, z jakich znany jest Artysta.

Umberto Tozzi ma szczęście (lub nieszczęście) należeć do tych artystów, do których nie można mieć neutralnego podejścia – albo się lubi jego twórczość albo nie. W jednej z włoskich telewizji arysta przyznał, że choć na koncertach wygląda wspaniale i można zaobserowować jakby był w pełni energii, ale tak nie jest.  Czuje się już zmęczony, w końcu to już prawie sześćdziesięcioletni Pan. Powoli chce odejść w cień włoskich gwiazd i wycofać się z życiapublicznego, a „SuperStar” prawdopodobnie pozostanie jego ostatnią płytą. Choćby dlatego warto ją kupić, przesłuchać i postawić na półce z tabliczką „najlepsze”.

Słuchajcie tej płyty często i wnikliwie, pod warunkiem, że macie naprawdę na nią czas. „Superstar” jest bowiem niczym niekończąca się książka, pełna starych opowieści w klasycznym klimacie i współczesnych zmartwień w codziennej nachalności. Sześćdziesiąt minut muzyki jest w tym przypadku wiecznością – zapomnijcie o wszystkim i cieszcie się tym wyjątkowym dziełem.